صدور قریب الوقوع مجوز حفاری نفت و گاز و ذخیره سازی بیش از ۵ میلیارد متر مکعب گاز در پارک ملی کویر توسط دولت نهم ، بار دیگر موجی از نگرانی ها را مبنی بر نادیده گرفتن حقوق زیست محیطی مردم توسط دولت قوت بخشید .

قطار توسعه دولت نهم که گویی این روزها ترمز بریده با سرعت هر چه تمامتر می تازد تا یکایک مناطق و پارک های ملی ایران را با صدور مجوز های غیر قانونی به ویرانی بکشاند . و این بار این سید محمد مجابی ، است که به صدا در آمده و در یادداشتی خطاب به رییس جمهور این تهدیدها را متذکر شده است .

دستور مستقیم رییس جمهور برای عبور خط لوله نفت ری قوچک از داخل پارک ملی سرخه حصار ، دستور مستقیم رییس جمهور برای عبور خط لوله گاز پنجم تهران از داخل پارک ملی خجیر ، موافقت دولت با احداث جاده در قلب تالاب بین المللی انزلی و جنگل های ابر شاهرود ، موافقت دولت با حفاری نفتی در پارک ملی نای بند ، موافقت دولت با واگذاری ۷۵۰۰ هکتار از تالاب هورالعظیم به وزارت نفت و ... تنها گوشه ای از کارنامه سیاه دولت نهم در بحث محیط زیست است .

و بالاخره امروز این سرنگتی ایران است که قرار است قربانی بعدی تصمیم های نسنجیده برخی عوامل دولتی شود . هر چند امروز دیگر سرنگتی ایران خالی از آن همه تنوع زیستی شده و اما پارک ملی کویر ( معروف به سرنگتی ایران ) همچنان زیستگاه آخرین یوزهای ایرانی است .

با اعتراض به تصمیم قریب الوقوع دولت مبنی بر موافقت با ذخیره سازی گاز در پارک ملی کویر و حفاری نفتی در این منطقه ، نگذارید حیات برای همیشه از این منطقه رخت بندد.

بیایید همه ما اعتراض خود را با نوشتن حداقل یک خط درباره پارک ملی کویر در وبلاگ هایمان به گوش دولتی ها برسانیم .

در همین رابطه : آقای رییس جمهور شما رییس محیط زیست هستید پارک ملی کویر در خطر است

واي بر ما اگر هشدارهاي سيد محمد مجابي را جدي نگيريم!

این روزها در محافل زیست محیطی همه جا صحبت از مصوبه اخیر دولت مبنی بر صدور مجوز برای حفاری نفتی در پارک ملی نای بند است . پارکی که عنوان نخستین پارک ملی دریایی ایران را با خود یدک می کشد و روزی یکی از کانون های مهم تنوع زیستی ایران بوده اما امروز تنها به دلیل سوء مدیریت در دستگاه متولی و زیاده خواهی و تعرضات دیگر دستگاههای دولتی و نظامی به قبرستانی برای حیات وحش تبدیل شده است.

اعتراض نماینده کنگان و دیر به رییس جمهور مبنی بر غیر قانونی بودن حفاری نفتی در پارک ملی نای بند اعتراض کاملا بجایی بود با این همه تا به امروز صدایی از سازمان محیط زیست در اعتراض به مصوبه دولت شنیده نشده است !! 

اعتراض جلاليان نماينده دير، كنگان و جم به رئيس‌جمهور براي حفاري نفتي در ناي‌بند

وضعيت محيط زيست ناي‌بند نگران‌كننده است

دیروز خبر رسید که طی روزهای گذشته یگان حفاظت از منابع طبیعی استان تهران با همکاری نیروی انتظامی موفق شدند بخش هایی از اراضی پارک ملی خجیر و حریم پارک ملی را که در تصرف زمین خواران قرار گرفته بود بازپس گیری کنند . گویا این اقدام با حکم قضایی صورت گرفته است و ابنیه ای که به صورت غیر مجاز در بخش هایی از پارک ملی خجیر و جنگل های دست کاشت آن توسط زمین خواران ساخته شده بود ، تخریب هم شده است .

اما این اقدام یگان حفاظت از جنگلها و مراتع گویا با واکنش زمین خواران همراه شده به طوریکه بامداد چهارشنبه ، این افراد به تاسیسات وزارت جهاد کشاورزی که در پارک ملی خجیر واقع شده یورش بردند و برخی از ماشین آلات یکی از واحدهای تحقیقاتی وزارت جهاد کشاورزی را به آتش کشیدند.

البته دیروز به دلیل فشردگی درس و دانشگاه ، فرصت پیگیری خبر از مسئولان سازمان جنگلها را نداشتم ولی کارشناسان منابع طبیعی مطلع، این اقدام را مقدمه خوبی برای شروع به کار مدیر تازه وارد مدیر کل منابع طبیعی استان تهران عنوان می کردند .

دست حافظان منابع طبیعی و یگان حفاظت از جنگلها و مراتع را به گرمی می فشارم و به همه این عزیران که بالاخره عملیات پاکسازی پارک ملی خجیر از دست متصرفان را آغاز کردند خسته نباشید می گویم .

داخل پرانتز: ( پارک ملی خجیر یکی از سه پارک ملی استان تهران است که در داخل منطقه حفاظت شده جاجرود و در کنار پارک ملی سرخه حصار واقع شده است . اما این پارک متاسفانه متولی زیاد دارد . از آب منطقه ای گرفته تا سپاه و محیط زیست و منابع طبیعی و جهاد کشاورزی و هر یک از این ارگانها به فراخور حال خود در خجیر حضور دارند . به هر حال اقدام یگان حفاظت از منابع طبیعی ستودنی است و شکی نیست که خرابکاری متصرفان و زمین خواران هم بی پاسخ نخواهد ماند . 

در روز جهانی زمين( که در ایران به نام روز زمین پاک نامگذاری شده است !) مادران جزیره کیش به فرزندان خود پاسداشت زمين و حفظ محیط زیست از آلودگی ها را اموزش دادند...

ای مادر ای زمین، از توست ریشه و رگ و خون و خروش من ...

روزی که گذشت، ۲۲ آوریل مقارن با دوم اردیبشهت ماه روز جهانی زمین بود. ۳۹ سال پیش در چنین روزی بزرگترین تظاهرات مردمی جهان در اعتراض به وضعیت بحرانی محیط زیست در ایالات متحده آمریکا رقم خورد . در این روز ۲۰ میلیون نفر از شهروندان آمریکایی در سراسر جهان به رهبری یک سناتور آمریکایی به نام گیلورد نلسون به خیابانها ریختند تا اعتراض خود را نسبت به آنچه که بر سر آب و خاک این کشور می آید به گوش دولتمردانشان برسانند .

اما این جنبش زیست محیطی به تدریج به سایر کشورهای جهان هم کشیده شد و از آن سال تاکنون روز ۲۲ آوریل به نام روز زمین در بسیاری از کشورهای جهان گرامی داشته می شود . هر چند برگزاری آیین روز زمین در ایران تنها ۶-۷ سالی است که مرسوم شده ، اما آن گونه که انتظار می رود توجه خاصی به این روز در ایران نمی شود و برنامه های این روز خیلی کمرنگ در سراسر کشور توسط ادارات محیط زیست برگزار می شود .

بدون شک گرامیداشت روز زمین در ایران و پیگیری آن توسط مسئولان و متولیان محیط زیست می تواند بهترین فرصت برای تبلیغات زیست محیطی از طریق رسانه ها به ویژه صدا و سیما باشد اما در عمل این گونه نیست! پس بیایید حداقل من و شما به فکر زمین مان باشیم و کمتر زمین مان را آلوده کنیم .

به هر حال با یک روز تاخیر ، روز جهانی زمین بر همه زمینیان گرامی باد .