خبر كوتاه اين است: شكم خالي شيرهاي گرسنه در يك پارك ملي كنيا با زبراهاي وحشي پر خواهد شد.
شبكه خبري Nam گزارش داد محيط بانان هفت هزار چهارپا كه به طور عمده از زبراها تشكيل شده اند را به پارك ملي امبوسلي منتقل مي كنند. سازمان حيات وحش در اين باره اعلام كرده هدف از چنين اقدامي متوقف كردن حمله شيرها و كفتارها به دام هاي اهلي است كه به ساكنان حاشيه پارك تعلق دارند. در واقع حمله اين جانوران به دام هاي اهلي پس از مردن هزاران ويلدبيست و زبرا در اثر خشكسالي سال گذشته صورت گرفته و شيرها به دليل فقدان طمعه كافي به حاشيه منطقه رفته اند.  برنامه منتقل كردن غذا براي شيرها و كفتارها يك ميليون و سيصد هزار دلار

در گشت هاي اينترنتي گاه مي توان اخبار جالبي به دست آورد. گرچه برخي اوقات خبر قديمي است اما پيگيري آن مي تواند براي اهل فن خبري جديد به وجود آورد.

يكي از اين اخبار كه ارديبهشت ماه منتشر شد از چاپ پنج كتاب در حوزه اكوتوريسم حكايت داشت. خبر اميدوار كننده اي است و البته افتخاري براي نگارنده كه چهار نفر از نويسندگان كتاب ها را از نزديك مي‌ شناسد: هومن جوكار درباره اكوتوريسم، عليرضا نادري درباره حشرات،‌ كامران كمالي درباره دوزيستان و خزندگان و پرويز بختياري درباره پرندگان كتاب روانه بازار نشر خواهند كرد. كتاب پنجم اثر سيد امير توكلي درباره زمين شناسي از منظر اكوتوريسم خواهد بود.

در اين آشفته بازار كه كتاب و مطالعه، تحصيل علم و دانش همچون دشنه اي است در دست

تجربه‌اي از پنج روز در جنگلي گرمسيري با مالزيايي‌ها

وقتي در يك روز گرم مردادي گروهي با هم به جنگلي مي ‌روند تا پروژه اي دانشگاهي را انجام دهند جملگي چون كالبدي واحد دست در دست هم مي ‌دهند كه تمامي افراد بهترين نتيجه را بگيرند. بعد از آن است كه راه بازگشت به خانه‌هايشان را پي مي‌ گيرند. همراه شدن با آنان تجربه ‌‌اي ديگر از مشاركت و كار گروهي به دست مي‌ دهد؛ تجربه ‌اي كه شايد در محفل ايرانيان كمتر مي ‌توان از آن بهره‌ برد.

روز نخست، جنگل تاريك
استاد رشته حيات ‌وحش، از دانشجويان مي خواهد

عكس‌هايي در اينترنت منتشر شد از باغ وحشي در آرژانتين كه بازديدكنندگان مي توانند در آن به جانوران وحشي نظير ببر، شير، يوز و خرس نزديك شوند، دستي به آنها بكشند و عكسي به يادگار بگيرند.

اين باغ وحش در فاصله 50 مايلي شهر بوينس ‌آيرس، پايتخت آرژانتين قرار گرفته است و بازديدكنندگان براي نزديك شدن به جانوران بايد فرمي را امضا كنند كه در آن متعهد مي شوند مديران باغ وحش مسئول حمله احتمالي جانوران نيست.

گرچه خطرناك بودن اين رويه بسياري را هراسان مي‌كند و گاه ممكن است رفتار جانوران قابل پيش‌بيني نباشد، اما بازديدكنندگان بسياري حاضرند خطر را به جان بخرند و تجربه‌اي متفاوت كسب كنند.

اين عكس‌ها

توصيه دانش‌پژوهي هم در عرف و هم در متون ديني به وفور مشاهده مي‌شود. اين پندها و اندرزها به قدري جدي است كه حتي يكي از مديران صاحب‌نام عرصه حيات‌وحش را وادار كرده طريقه ز گهواره تا گور دانش بجوي را پيشه كند و به تحصيل زبان انگليسي بپردازد. اما تا شنوندگان اين خبر مي‌خواهند هورا بكشند و به افتخار او سوت بزنند، موضوعي ديگر اضافه مي‌شود كه حضرتش از بودجه‌اي كه در اختيار دارد دستمزد معلم سخت‌كوش را مي‌پردازد نه از جيب مبارك! البته پيش از آن يكي- دو تني متقاعد شده‌اند كه براي چنين اقدامي عذر شرعي بتراشند و رديف مشخص براي آن باز كنند. به هر حال آنان كه مي‌دانند و صاحب كمالات هستند بايد نظر بدهند اين شيوه آيا صحيح است یا نه؟ آيا اينجا هم هدف وسيله را توجيه مي‌كند؟ (يعني پرداخت هزينه تحصيل زبان انگليسي با بودجه‌اي كه براي انجام كاري ديگر به او سپرده شده چه ناميده مي‌شود؟)

در آن سوي جهان البته عده‌اي

كره‌اي‌ها پوزاري ساخته‌اند تا محيط‌زيست آسيب كمتري ببيند و الكتريسته توليد شود. اكو استپ(Eco Step)، نام كفش جديدي است كه با استفاده از فن‌آوري نانو كار مي‌كند و سازندگانش لقب دوستدار محيط‍‌زيست را به آن داده‌اند.

اين پاي‌افزار، فشار بين سطح زمين و كف پا را با استفاده از ژنراتوري به انرژي الكتريكي تبديل مي‌كند. اين عمل توسط

اسكله شناور 32 ميليون دلاري هرمز، هنگام افتتاح شكست، چند نفر از مقامات دولتي به آب افتادند و در نهايت برگ زريني ديگر در تاريخ ايران رقم خورد. اين خبر يك روز پيش از 22 بهمن منتشر شد اما توجه چنداني را به خود جلب نكرد.

شكسته شدن اسكله هرمز و از ريل خارج شدن قطار اصفهان-شيراز به يكديگر شبيه‌اند؛ هر دو در روز افتتاح نتوانستند آبروي كارفرما، مشاور و پيمانكار را حفظ كنند و در لحظات نخست تشت رسوايي دست اندر كاران را به ميانه انداختند. خودباوري گرچه همواره توصيه شده اما انگار دست تواناي ايراني همچنان دوران آزمون و خطا را سپري مي‌كند تا بدون بررسي‌ها و مطالعه كافي شايد روزي نتيجه دلخواه با دگنك هم كه شده حاصل شود.

نمونه‌اي از اين پروژه‌هاي دگنكي، جاده‌اي است كه درياچه اروميه را دو نيم كرده است؛ با همت و لجاجت، جاده‌اي ساخته شد به مدد نابودي

گاه عبارت‌ها و نوشته‌ها، شعرها و تمثيل‌ها چنان اثرگذارند كه نمي‌توان از كنار آن به سادگي گذشت. در يكي دو هفته اخير يك جستار از نوشته‌هاي شوپنهاور و شعري از احمد شاملو ذهن نگارنده را به خود مشغول كرده است. نقل قول از آنان بعيد است نياز به مقدمه‌اي داشته باشد كه به تمامي گوياست.

شوپنهاور مي‌گويد: «هر چه آدمي بيش تر در درون خود مايه داشته باشد، از بيرون

 طرح آيش پنج ساله در وبلاگستان سبز اندكي به حاشيه رفت. همچون آن داستان مولوي، حضار در اتاقي تاريك روايتي فردي از فيل داشتند. نگارنده نه شكارچي است و نه معتقد به انحصارطلبي. ارائه نظر گرچه مانعي ندارد، اما عملياتي بودن و يا نبودن آن در قالب يك طرح كار متخصص زبده است. به طور خلاصه نكاتي براي روشن‌تر شدن موضوع در ذيل مي‌آيد و داوري را مي‌توان به عقل‌هاي سليم و نفوس غيروابسته وانهاد:
1- آنچه اعلام شده به عنوان طرح آيش پنج ساله، اساسا طرح نيست. يك «نظر» است. «طرح» معنا و مختصات ديگري دارد؛ تدارك ديدن اقداماتي است گام به گام كه بايد به ترتيب و در بازه زماني خاص براي رسيدن به هدفي خاص به مورد اجرا گذاشته شود. آن «نظر»

بوعلي‌سيناگري و بوريحاني‌گري و ملقمه‌اش با دهري‌گري آن مي‌شود كه منحصر به سرزمين آريايي-اسلامي خودمان است و نه جاي ديگر.

مطلب نوشته شده با عنوان«هياهوي بسيار براي چيست؟» و مطالب مرتبط با آن در مهار بيابانزايي را بسياري خواندند و نظر هم دادند اما هيچ يك از نظرات مخالف نشان نمي‌داد كه بن‌مايه حرف نگارنده، موضوعي ناثواب و ناراست است. عمده ناراحتي آن بود كه گفته شد كار تخصصي را بايد به متخصص وانهاد. سوالي ساده ممكن است سبب شود بو‌علي‌سيناهاي زمان بيشتر منظور آن نوشتار را دريابند. آنان كه تخصصي شدن امور را برنتابيدند اگر دچار دندان‌درد شوند به كحال رجوع مي‌كنند يا بيطار؟ و يا دندانپزشك؟ چرا همه آنان كه از قضا دم از شايسته‌سالاري مي‌زنند خود و خانواده‌شان را هنگام بيماري نزد پزشك حاذق و متخصص مي‌برند نه انترن و پزشكي عمومي؟

برخي ديگر نيز تا موضوع شكار پيش كشيده مي‌شود رگ

گونه‌هاي مهاجم غيربومي،‌ از بيماري‌ها و گياهان تا موش‌ها و بزها،‌ يكي از سه تهديد عمده حيات در كره زمين به شمار مي‌رود.

به گزارش پايگاه اينترنتي اتحاديه جهاني حفاظت، مقاله‌اي تخصصي با همكاري برنامه گونه‌هاي مهاجم غير بومي (GISP) به چاپ رسيده كه در آن اثرات اين گونه‌‌ها بررسي شده است. بر اساس اين مقاله، در اكثركشورها كميته‌اي بين‌المللي تشكيل شده تا براي مقابله با گونه‌هاي مهاجم راه حلي بيابند؛ اما تنها شمار اندكي از اين كشورها قانون‌هاي مرتبط را به تصويب رسانده‌اند و تعداد اندكي نيز دست به اقدامات عملي زده‌اند.

اين گزارش مي‌افزايد: در مقاله «شاخص‌هاي جهانيِ تهاجم بيولوژيكي: گونه‌ها، اثر بر تنوع زيستي و تدابير» 57 كشور مورد بررسي قرار گرفته‌ و مشخص شده است كه

دوم فوريه روز جهاني تالاب نام گرفته است. روزي كه كنوانسيون حفاظت از تالاب‌هاي مهم بين‌المللي و زيستگاه پرندگان آبزي  به همت اسكندر فيروز در 1971 منعقد شد و كنوانسيون رامسر نام گرفت.

اسكندر فيروز نام آشنايي است براي آنان كه به محيط‌زيست و ايران گرايش دارند. چند سال پيش در مراسمي كه در شهر رامسر برگزار مي‌شد، پيتر بريج‌واتر دبير كل كنوانسيون، پيامي ارسال كرده بود به مناسبت تبريك روز جهاني تالاب و در آن از فيروز به نام پدر تالاب‌هاي جهان نام برد. آن كس كه قرار بود

وبلاگستان سبز اين روزها با موضوع بحث ‌برانگيز شكار، گرم هياهوست. براي پرهيز از به حاشيه كشيده شدن لازم است تكليف روشن شود؛ شكار يا مخالفت با آن، مساله اين نوشتار نيست. آنچه در پي مي‌آيد تنها نگاه ديگري است به غائله‌اي كه راه افتاده و در خوش‌بينانه‌ترين حالت، نيت خير پس آن براي به حركت واداشتن جماعت محيط‌زيستي و وبلاگستان سبز است.

نگارنده البته مدافع شكار نيست، اما طرح آيش پنج ساله شكار كه اين روزها

روزهاي سه‌شنبه مجموعه مستندي از شبكه يك سيماي جمهوري اسلامي پخش مي‌شود به نام گنجينه تتيس. آنان كه هفته گذشته اين مجموعه را در ساعت 20:10 از دست داده‌اند اين هفته را دريابند. به ادعاي تهيه‌كننده‌اش سعيد نبي مجموعه‌اي است بي‌نظير.

البته حضور كساني چون فرهاد ورهرام، دكتر كيابي و دكتر عبدلي تا حدي مي‌تواند اين